๐ สาดสีแสงสวยสด จรดม่านเมฆ
หวานวิเวกแว่วว่า มาแต่ไหน
ซอกซุกแทรกซึมซับ กับดวงใจ
กี่กลไกเกิดการ สานห้วงจินต์
๐ แลลวดลายลึกลับ จับฟากฟ้า
นับเนิ่นนานไหนหนา กว่ายุคหิน
จงจดจำแจ้งใจ ในแผ่นดิน
เริงระรินเรียงร้อย ถ้อยบรรจง
๐ เพียงพิศภาพเพียงพิมพ์ รอยยิ้มแย้ม
ต่อเติมแต้มติดตา คราประสงค์
หมายมุ่งมาดมิ่งมิตร จิตจำนงค์
หลับใหลหลงหลีกหลบ สงบมาน
๐ ดั่งเดียวดายดื่มด่ำ กลางความเหงา
รู้รักเราเรื่องราว ยากกล่าวขาน
ชวนชมเชยชื่นชอบ มอบคำกานท์
แว่วไหวหวานเวียนวก ย้ำอกตรม
๐ อย่ายอมอยู่อย่างอยาก ยุ่งยากจิต
เพ่งเพียงพิศพึงพอ รับเหมาะสม
ค่ำคืนคงคาดเคียง เพียงอารมณ์
พราวพรพรหมพรูพร่าง เหมือนอย่างเคย
.........................................คน กุลา
