๐ แว่วคำหวานผ่านแว่วจากแนวสรวง
ว่าแสนห่วงห่างไกลฤทัยฝืน
เฝ้าทนรอทอถักรักยั่งยืน
ในวันคืนคอยคำสุขย้ำจินต์
๐ ปลอบกานดาถ้าท้อมุ่งก่อหวัง
สร้างพลังครั้งเดิมเริ่มถวิล
ทุกเพลาคราประมาทพลาดพังภินท์
กลับแดนดินดุจสวรรค์น้องนั้นคอย
๐ เพื่อไปรับปรับแต่งสานแรงฝัน
ยลเรียวจันทร์จางเงาสุดเหงาหงอย
ปาดน้ำปริ่มริมแก้มหยาดแต้มรอย
ชื่นปรางคอยคะนึงกลิ่นจึงยินยอม
๐ รอพี่กลับนับราตรีคลี่ดาวสวย
รื่นระรวยโรยระรินไอดินหอม
ลมรำเพยเลยล่วงพวงพะยอม
หมายเด็ดดอมไออวลเย้ายวนมาน
๐ ยังมิท้อรอนานกี่ม่านฝน
จากฟ้าหม่นมลายก็กลายหวาน
พับหนทางห่างเหินแม้นเนิ่นนาน
หุบห้วงกาลเก็บฟ้าเพื่อมาเคียง
๐ โดยแรงใจไหลหลั่งจากฝั่งฝัน
ราวคนธรรพ์ท่านหลับหยุดสรรพเสียง
ปล่อยดนตรีกวีร่ำร่ายสำเนียง
ให้เหลือเพียงพากษ์พร่ำลำนำใจ
........................คน กุลา
No comments:
Post a Comment