๐ ยากจะไปให้รอบโค้งขอบฟ้า
ชมทิวาราตรีค่อยคลี่เผย
ให้ตะัวันพลันเร้นเหมือนเช่นเคย
ลมรำเพยพัดดาวมาพราวดวง
๐ ที่เปลี่ยนแปลกแตกต่างร่วมสร้างสรร
นับอนันต์เเอี่ยมอ่องครอบครองสรวง
แสงสาดสายร่ายรำราวบำบวง
ที่ก้าวล่วงอโหสิผิว์พลาดไป
๐ ให้ทุกคราวกล่าวโทษด้วยโกรธเกลียด
ปัดเสนียดเนากลางฟ้าพร่างใส
ริปูพาลผลาญพลันจงบัลลัย
กิเลศไฟไหม้นับหลายกัปป์เกิน
๐ เผาลงไปในหลุมที่หุ้มโลก
พร้อมดับโศกสาดแสงฟ้าแดงเผิน
ความรุนแรงแฝงกายไม่ได้เชิญ
หากบังเอิญผ่านเยือนจงเคลื่อนคลา
๐ อยากจะไปให้รอบสุดขอบเขต
คอยสังเกตุแสงพฤกษ์เพื่อศึกษา
จักรวาลบรรดาลดลแต่ต้นมา
วนเวลานานนับดิ่งดับลง
....................คน กุลา
No comments:
Post a Comment