“ไฟ..ฝัน”

๐ ทางชีวิตคิดนึกยิ่งลึกลับ
กัลป์กัปป์สังสารนานหนักหนา
โค้งรุ้งขลิบฝันวาดมรรคา
ขวากหนามคมกล้าซุ่มท้าทาย

๐ เดินดุ่มดายเดียวทางเปลี่ยว,รก
ดาษดาวคลุมปกปิดจุดหมาย
อุปสรรคขวางกั้น,อันตราย
สุดท้ายปลายฟ้าที่ท่ารอ

๐ ลุยดงหมอกขาวหนาวไหมเพื่อน
แนวเถื่อนงูเงี้ยวเขี้ยวขอ
ปิดฉากเรืองรุ่งเมืองกรุง, พอ
เจ็บหนอกี่ครากลางนาคร

๐ เราคือเราเงาจันทร์อันเคยเห็น
เยียบเย็นงามนิ่งขอบสิงขร
หรีดหริ่งร้องร่ำพร่ำอวยพร
กล่อมนอนเนาสนิทในนิทรา

๐ คือหวังแห่งหนุ่มอันรุ่มร้อน
กลางดงอักษรการศึกษา
มองโลกรอบกายคล้ายมายา
เรียงมาคลอเคล้าเล้าโลม

๐ ผ่านผันวันวัยไกลมาก
นับจากเพลิงใจไหม้โหม
เชื้อชื้นฝืนหวังยังลามโลม
คืนที่โคมดวงเดิมเริ่มหมดไฟ


........................คน กุลา

March 13 at 7:46pm